rozmiar tekstu + A - A   Wersja tekstowa

Karolinki 2007

Ks. dr hab. Antoni Reginek

Urodzony 31 maja 1948 r. w Wilczy (pow. Rybnik), w rodzinie Karola – pedagoga, organisty i dyrygenta chóru oraz Waleski – miłośniczki śpiewu kościelnego. Od 1949 r. przez całe dzieciństwo i młodość, związany z Czuchowem. Po ukończeniu tamtejszej szkoły podstawowej, której ojciec Karol był wieloletnim kierownikiem, uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Powstańców Śląskich w Rybniku, zdobywając tam świadectwo dojrzałości w 1965 r. Następnie odbył studia teologiczne w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie, uwieńczone święceniami kapłańskimi w katedrze katowickiej w 1972 r. Przez trzy lata pracował duszpastersko, jako wikariusz parafii św. Katarzyny w Czechowicach-Dziedzicach, równocześnie ukończył studia magisterskie w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie w dziedzinie teologii fundamentalnej.

W latach 1975–1980 odbył studia specjalistyczne z muzykologii kościelnej w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, uzyskując tam najpierw w 1980 r. magisterium i licencjat teologiczny z muzyki sakralnej, a 1985 r. doktorat na podstawie dysertacji: „Melodie hymnów brewiarzowych w liturgicznych księgach przedtrydenckich diecezji krakowskiej". 
W latach 1980–2001 związany pracą pedagogiczną i wychowawczą z Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Katowicach, najpierw jako prefekt i wykładowca muzyki sakralnej, a od 1986 r. jako prorektor. Równolegle prowadził zajęcia z muzyki sakralnej w Wyższym Seminarium Duchownym O.O. Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach, Studium Teologicznym KUL (Filia w Katowicach) i na kilku innych studiach teologicznych oraz w Instytucie Pedagogiki Muzycznej Uniwersytetu Śląskiego, Filii w Cieszynie. W okresie 1991–2001 kierownik Katowickiej Sekcji Polskiego Towarzystwa Teologicznego. 
W latach 1985–2003 przewodniczący Archidiecezjalnej Komisji ds. Muzyki Sakralnej w Katowicach i archidiecezjalny duszpasterz organistów. Był wieloletnim członkiem Archidiecezjalnej Komisji Liturgicznej, Rady Programowej „Radia Katowice” (2 kadencje), obecnie należy do Rady Programowej Śląskiej Biblioteki Muzycznej.

Współpracuje ze społecznym ruchem muzycznym, zwłaszcza z zespołami śpiewaczymi, wchodzi w skład Zarządu Oddziału Śląskiego Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, przewodniczy Kapitule Nagrody im. Stanisława Moniuszki, a od 1992 r. pełni funkcję kapelana Oddziału Śląskiego PZChiO. W 1995 r. mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Metropolii Katowickiej.

Od 1 października 2001 r. adiunkt naukowo-dydaktyczny i wykładowca muzyki kościelnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego. W czerwcu 2005 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy: „Pieśni nabożne” Franciszka Karpińskiego oraz psalmy w jego tłumaczeniu w przekazach źródłowych i tradycji ustnej. Studium teologiczno-muzykologiczne, Katowice 2005 (publikacja w ramach Studiów i Materiałów Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Nr 23).

W działalności wydawniczej na uwagę zasługują opracowania i redakcje zbiorów pieśni, w tym zwłaszcza autorstwo takich pozycji jak: Z pieśnią i piosenką przez świat. Śpiewnik pielgrzymkowo-wycieczkowy, Katowice 1992 i wyd. II, Katowice 1999; Śpiewy pasji chorałowej. Pasja Hoppego, Katowice 1996; Śpiewnik kościelny archidiecezji katowickiej, Katowice 2000 i wyd. II, Katowice 2002; Skarbiec pieśni kościelnych, Katowice 2004; Kolędy i pastorałki, Katowice 2004; Chorał Śląski, red. t.1, Katowice 2003, t.2, Katowice 2006 i inne. Jest również autorem licznych artykułów naukowych, szczególnie z dziedziny muzyki kościelnej.

Współpracował muzycznie ze studenckim teatrem seminaryjnym „Scaena Apicata”. Często uczestniczy jako juror w festiwalach i konkursach muzycznych, w tym również w konkursie orkiestr dętych w Czerwionce.

Za wieloletnią działalność w społecznym ruchu muzycznym uhonorowany odznaczeniami Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, m.in. Złotą Odznaką z Laurem (2003 r.) i Złotą Odznaką z Brylantem (2004). Ponadto otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi przyznany przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Złotą Odznakę Honorową za zasługi dla Województwa Śląskiego i Dyplom Ministra Kultury (2005).

Mimo aktualnego zamieszkania w Rybniku i w Katowicach (miejscu pracy), często podkreśla bliskie więzy ze swoją rodzinną miejscowością i parafiami gminy Czerwionka-Leszczyny, biorąc udział w różnych ważnych uroczystościach i obchodach rocznicowych, w tym także w spotkaniach absolwentów szkoły czuchowskiej, w promocji publikacji o swoim stryju Rybnickim proboszczu – ks. Tomaszu Reginku, pod red. D.Jądro, wyd. Czerwionka-Leszczyny 2005. Chętnie też uczestniczy w prezentacjach miejscowych zespołów śpiewaczych. 
Od 2005 r. pełni funkcję prodziekana Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego. Jest także aktualnie prezesem Stowarzyszenia Polskich Muzyków Kościelnych.

Eugenia Wiatrak

Urodziła się 1 stycznia 1947 r. w Leszczynach w rodzinie nauczycielskiej. Szkołę podstawową ukończyła w 1960 r., a świadectwo dojrzałości uzyskała w 1964 r. kończąc Liceum Ogólnokształcące im. Hanki Sawickiej w Rybniku. Następnie ukończyła studia na Wydziale Filologiczno-Historycznym Uniwersytetu Śląskiego na kierunku filologia polska. 
Po ukończeniu studiów podjęła pracę w charakterze nauczyciela języka polskiego w Zespole Szkół Ekonomiczno-Usługowych w Rybniku. W październiku 1980 r. weszła w skład Komitetu Organizacyjnego NSZZ „Solidarność” w Rybniku. W latach 1990-1994 pełniła funkcję dyrektora Delegatury Oświaty w Rybniku. W latach 1994-2004 pracowała w Zespole Szkół w Czerwionce-Leszczynach jako nauczyciel języka polskiego. 
W swojej pracy zawodowej i społecznej brała czynny udział w tworzeniu nowej administracji oświatowej oraz w kreowaniu nowego systemu edukacji w trudnym okresie przekształceń ustrojowych, ekonomicznych i prawnych. Jej wyjątkowa kultura osobista, wrażliwość i prawość w działaniu pozwoliła na bezkonfliktowe wdrażanie w podległych Delegaturze szkołach i placówkach oświatowych. 
Systematycznie wdrażała działania, których efektem było upowszechnianie wykształcenia średniego – utworzenie wspólnie z gminą i miastem Czerwionka-Leszczyny pierwszej szkoły średniej – Liceum Ogólnokształcącego; przejmowanie szkół przez samorządy, czego efektem była zdecydowana poprawa standardów pracy szkół; wspieranie, współtworzenie i zapoznanie gminy z systemem opieki nad dzieckiem, dzięki czemu powstał Dom Dziecka w Czerwionce; zainicjowanie wspólnie z władzą samorządową powstanie i współtworzenie szkoły specjalnej; wspieranie samorządności uczniowskiej. 
W pracy Panią Eugenię cechował wysoki takt pedagogiczny, wyjątkowa kultura osobista, wrażliwość i prawość. Za swoją pracę otrzymała Nagrodę III stopnia Ministra Oświaty i Wychowania za osiągnięcia w pracy pedagogicznej i wychowawczej; Brązowy Krzyż Zasługi; Medal Komisji Edukacji Narodowej; Nagrodę Kuratora Oświaty; Nagrodę Burmistrza; Nagrodę Dyrektora Szkoły.

Leon Starzyczny

Urodził się 20 lutego 1938 r. w Stanowicach. Szkołę podstawową ukończył w 1952 r. w swojej rodzinnej miejscowości, a następnie edukację kontynuował w Technikum Górniczym na wydziale mechanicznym. Po ukończeniu Technikum rozpoczął studia na Politechnice Śląskiej w Gliwicach; w 1967 r. uzyskał tytuł inżyniera mechanika, w 1969 r. obronił tytuł magistra na Wydziale Górniczym, zaś dziewięć lat później ukończył studia podyplomowe – specjalność organizacja i zarządzanie w produkcji górniczej dla kadry kierowniczej.

Po ukończeniu Technikum Górniczego w latach 1956-1959 pracował w nakazie pracy na kopalni „Chwałowice”, zaś od 1959 r. do końca sierpnia 1990 r. pracował w KWK „Dębieńsko”, gdzie pełnił funkcje sztygara zmianowego, oddziałowego, nadsztygara, głównego mechanika dołu, głównego mechanika powierzchni oraz głównego inżyniera elektromechanicznego. Od września 1990 r. do sierpnia 2001 r. był dyrektorem Aeroklubu Rybnickiego Okręgu Węglowego; od września 2001 r. do nadal jest Prezesem F.U.P.H. REM-STAR.

W latach 1977-1982 był przewodniczącym Wiejskiego Frontu Jedności Narodu w Stanowicach. W tym czasie podjęto inicjatywę reaktywacji klubu sportowego LZS Stanowice, wykonano drenaż boiska, wykonano i zabudowano bramki stalowe, wybudowano szatnie dla sportowców, rozbudowano i zmodernizowano budynek OSP w Stanowicach. W 1975 r. założył sekcję podnoszenia ciężarów przy KS „23 Górnik” Czerwionka, do 1984 r. był jej kierownikiem, a w latach 1985-1988 wiceprezesem. 
W 1989 r. powołano Komitet Budowy Gazociągu w Stanowicach, którego był przewodniczącym. Po opracowaniu i zatwierdzeniu dokumentacji wybudowano i oddano do ruchu stację redukcyjno pomiarową wraz z siecią rozdzielczą.
Podczas pełnienia funkcji dyrektora Aeroklubu Rybnickiego Okręgu Węglowego wykonywał wiele bezpłatnych pokazów lotniczych na terenie gminy i miasta Czerwionka-Leszczyny.W latach 1998-2002 był radnym powiatu rybnickiego, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Transportu, Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego. Podczas swojej pracy zawodowej wykonywał wiele prac społecznych na rzecz oświaty, sportu czy OSP.

Za wybitne zasługi w pracy zawodowej oraz społecznej został wpisany do Księgi Ludzi Zasłużonych dla gminy i miasta Czerwionka-Leszczyny oraz do Honorowej Księgi Zasłużonych dla Górnictwa i Energetyki. Ponadto został odznaczony: Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy; złotą i srebrną odznaką zasłużony w rozwoju Województwa Katowickiego; złotą i srebrną odznaką zasłużony w rozwoju Rybnickiego Okręgu Węglowego oraz zasłużony działacz Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów.

Ks. Piotr Cionaka 

Urodzony 3 czerwca 1951 r. w Siemianowicach Śląskich. Szkołę Podstawową nr 1 im. Sylwestra Ludygi w Katowicach ukończył w 1965 r., zaś w cztery lata później został absolwentem LO im. M.Kopernika w Katowicach. Rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie, które ukończył w kwietniu 1976 r. Pracę magisterską z historii kościoła pt. „Wkład biskupów polskich w Soborze Watykańskim II Rzymskim” obronił na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 15 kwietnia 1976 r. w Katowicach.

Swoja pracę kapłańską rozpoczął jako wikary w parafii św. Marii Magdaleny w Radlinie, a następnie w parafiach: Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach, św. Stanisława w Żorach, Bazylice Piekarskiej oraz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu Zdroju. Pracę proboszczowską pt. „Przygotowanie do małżeństwa na przykładzie Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu Zdroju” napisał pod przewodnictwem obecnego ks. biskupa Gerarda Bernackiego.

Od 1991 r. jest proboszczem w Bełku. W 1995 r. z inicjatywy ks. proboszcza uroczyście świętowano 250-lecie zabytkowego kościoła św. Marii Magdaleny. Od 1997 r. parafia w Bełku rozpoczęła budowę nowego kościoła i probostwa. Dzięki zaangażowaniu ks. proboszcza z wielkim poświęceniem i gorliwością realizowana była budowa kościoła, którego poświęcenia dokonał ks. biskup Gerard Bernacki 20 grudnia u.br. Jego szczególne zainteresowanie sprawami dzieci i młodzieży znalazły wyraz w organizowaniu przez 13-lat kolonii parafialnych. 
Ks. proboszcz Piotr Cionaka jest osobą cenioną w środowisku zarówno za swoje zaangażowanie w pracę duszpasterską, jak i problemy społeczne.

LKS „Borowik” Szczejkowice

Ludowy Klub Sportowy „Borowik” Szczejkowice pod taką nazwą został zarejestrowany w 1996 r., zaś sam klub sportowy w Szczejkowicach istnieje od 1947 r. i obchodzi w bieżącym roku 60—lecie swojego istnienia. Pierwsza nazwa klubu brzmiała Ludowy Klub Sportowy Szczejkowice. Obecnie pracą klubu kieruje pięcioosobowy zarząd w składzie: prezes Mirosław Krupa, wiceprezes Janusz Kaczmarczyk, skarbnik Zbigniew Wilim, sekretarz Daniela Krupa, kierownik drużyny Jerzy Graczyk.

W klubie działają III drużyny, rozgrywające mecze na szczeblu Podokręgu Rybnik: I drużyna – klasa „A” – w rundzie jesiennej sezonu 2007/2008 zajęła zdecydowanie I miejsce i jest to najlepszy wynik w 60-letniej historii klubu; II drużyna – juniorzy – przedmecz klasy „A”, po rundzie jesiennej sezonu 2007/2008 zajmują I miejsce; III drużyna – trampkarze rocznik 1993/1994 – po rozgrywkach jesiennych zajmują V miejsce. Klub prowadzi również zajęcia z dziećmi z rocznika 1995 i młodszymi; są to zajęcia przygotowawcze do gry w drużynie trampkarzy.

LKS „Borowik” Szczejkowice rozsławia gminę i miasto Czerwionka-Leszczyny przez bardzo dobre wyniki i wzorową postawę zawodników w rozgrywkach ligowych. Wizytówką gminy jest też boisko klubowe zlokalizowane w leśnym otoczeniu –miejsce niedzielnego wypoczynku licznie odwiedzających Szczejkowice mieszkańców okolicznych miejscowości. Wygląd boiska jest wynikiem dużego zaangażowania miejscowych działaczy sportowych i społeczników.

Kibiców i działaczy klubu bardzo cieszą sukcesy młodych piłkarzy, które są rezultatem dobrej gry na boisku i zaangażowania LKS „Borowik” w pracę z miejscową młodzieżą. W 2005 r. drużyna juniorów zdobyła I miejsce i wzięła udział w Turnieju Mistrzów. Turniej ten został zorganizowany w Szczejkowicach i zyskał opinię bardzo udanej imprezy sportowej, przyczyniając się przez obecne tam media do rozsławiania gminy. Dobrą reklamą Szczejkowic i gminy są też zawodnicy, wywodzący się z tego klubu, a grający obecnie w rozgrywkach wyższych klas. Do graczy tych należą: Rafał Krupa – I liga „Odra Wodzisław”, Krystian Mieszczok – „Rozwój” Katowice, Sebastian Mieszczok – Szkoła Piłkarska ROW Rybnik i inni. Prawdziwym przebojem tegorocznej rundy jesiennej była gra I drużyny LKS „Borowik” Szczejkowice, która wywalczyła I miejsce w rundzie jesiennej klasy „A”. Rozgrywką piłkarskim zawsze towarzyszy duże zainteresowanie mieszkańców sołectwa.

Wszystkie prace związane z modernizacją i utrzymaniem boiska oraz towarzyszących mu obiektów w należytym porządku, prowadzone są przez Zarząd i kibiców LKS „Borowik” Szczejkowice nieodpłatnie. Z prac, które zostały wykonane tylko w ostatnich latach należy wymienić odgrodzenie boiska od widowni, wykonanie 2 łapaczy piłek za bramkami, wykonanie podwyższenia siedziska, zamontowanie 140 plastikowych krzesełek, wybudowanie boksów dla zawodników rezerwowych, wybudowanie nowych toalet, obecnie zaś trwają prace przy budowie boiska treningowego. Przy boisku funkcjonuje obszerna wiata. Mogą się tam odbywać występy zespołów oraz zabawy taneczne podczas dorocznych festynów i innych imprez o charakterze wiejskim i gminnym.
Liczba zawodników trenujących w klubie wynosi: I drużyna – 19 graczy, II drużyna – 18 graczy, III drużyna – 18 graczy, drużyna dziecięca (okres przygotowawczy) – 14 graczy. Razem w klubie gra 69 zawodników. Jak na tak niewielką miejscowość do jakich zalicza się Szczejkowice, to tylko wyjątkowo sprawnej organizacji, mobilizacji i operatywności Zarządu, działaczy, kibiców i sympatyków sportu oraz ofiarnej i sportowej postawie graczy można zawdzięczać wyjątkowe osiągnięcia LKS „Borowik” Szczejkowice.

Zespól Śpiewaczy „Przegędzanki” 

Zespół Śpiewaczy „Przegędzanki” działa w składzie: Anna Kluczniok – kierownik zespołu, Maria Mazur, Maria Fojcik, Elfryda Warzecha, Agnieszka Ogon, Jadwiga Efrurt, Helena Kaczmarczyk, Jadwiga Kaczmarczyk, Róża Wistuba, Genowefa Neudek, Dorota Kałuża, Salomea Rotkogel i pozostaje pod opieką Miejskiego Ośrodka Kultury w Czerwionce-Leszczynach.

Zespół bierze udział w uświetnianiu różnych uroczystości na terenie gminy, tj. festyny miejskie, Dni Czerwionki-Leszczyn, uroczystości kościelne, wieczornice w zakładach pracy oraz poza gminą biorąc udział w konkursach m.in. w Brennej, Zebrzydowicach, Wodzisławiu Śl., Chorzowie i Śmiłowicach, gdzie zdobywały puchary i dyplomy.

Z okazji 20. rocznicy powstania zespołu jego członkinie napisały tekst przedstawienia kabaretowego „Wesele śląskie”. Przedstawienie, które same wyreżyserowały i opracowały jego choreografię, było wykonywane na różnych uroczystościach zarówno lokalnych, jak i okręgowych, gdzie zawsze było przyjmowane entuzjastycznie.

Zespół powstał w 1987 r. przewodniczącą zespołu została przewodnicząca Koła Gospodyń Wiejskich Anna Kluczniok,. Początkowo w jego skład wchodziło 12 członkiń KGW; do dnia dzisiejszego 10 z nich śpiewa nadal w zespole. Początkowo dyrygentem był Michał Niewiadomski, później zespołem zajęła się Irena Pogodzka. Zespół powstał przede wszystkim aby krzewić śląski folklor i bronić go od zapomnienia, członkinie same wyszukiwały stare śląskie piosenki. Pierwsze stroje zostały ufundowane przez Ryszarda Szymurę – ówczesnego sołtysa, obecne stroje dzięki funduszom otrzymanym z MOK-u zostały uszyte przez same członkinie, a następnie ozdobione haftem. Zespół współpracuje z obecnym sołtysem Henrykiem Dyrbusiem oraz Radą Sołecką. Szerzenie kultury śląskiej wśród dzieci i młodzieży, w tym tradycji darcia pierza, kiszenia kapusty, pieczenie pierników należy również do zadań koła śpiewaczego. W czasie tych pokazów organizowanych w Szkole Podstawowej w Przegędzy członkinie śpiewają śląskie piosenki, celem zapoznania z nimi dzieci. Pomimo tego, że średnia wieku członkiń zespołu wynosi 60 lat, to są one pełne energii i zapału do dalszej pracy w krzewieniu folklory śląskiego.

3 Ofiary Drogi Do Europy 

4 czerwca 1989 r. – to umowna data powstania Zespołu. Jego założyciele Piotr Świtała, Dietgard Thiel oraz Czesław Żemła spotkali się rok wcześniej podczas realizacji spektaklu muzycznego do libretta tego ostatniego, z okazji 90-lecia kopalni „Dębieńsko”. Jako, że spektakl był wystawiony jedynie raz podczas Barbórki 1988 r., pragnąc ochronić zawarte w nim treści (w postaci piosenek, monologów, skeczów) o tematyce górniczej, wybrano przedstawianie ich w klimacie nawiązującym do „elwrów” lat 20-30. XX wieku.

Ta forma przekazu okazała się strzałem w przysłowiową „dziesiątkę”, przyczyniając się do zaproszeń w wielu festiwalach, jarmarkach, przeglądach i konkursach rangi ogólnopolskiej. 
Pierwszy sukces kapela odniosła w 1993 r. podczas Ogólnopolskiego Jarmarku Kapel Podwórkowych w Łaziskach Górnych, zdobywając III miejsce. W tym samym roku wraz z Aleksandrą Harazim kapela, która jednocześnie stała się kabaretem podwórkowym, zdobyła tytuł Mistrza Humoru Śląskiego na Festiwalu Humoru Śląskiego w Rudzie Śląskiej, powtarzając ten sukces w 1994 r., kiedy nowym akordeonistą został Henryk Kuc.

Reprezentując Miejski Ośrodek Kultury w Czerwionce-Leszczynach kapela oraz kabaret zdobyły ponad 30 nagród, zajmując II i III miejsca, nagrody publiczności oraz pięciokrotnie I miejsca za osiągnięcia indywidualne. Do ważniejszych wyróżnień należą przede wszystkim Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznana w 2000 r. podczas Przeglądu Kabaretów Nieprofesjonalnych organizowanego przez Fundację Kultury Wsi dla przedstawicieli mniejszych miast, miasteczek i wsi oraz III miejsce na I Międzynarodowym Przeglądzie Kapel w Rybniku w 2005 r. W ubiegłym roku Zespół zajął II miejsce w części konkursowej Przeglądu Kabaretów Nieprofesjonalnych w Kłobucku oraz zdobył wyróżnienie specjalne podczas Wodzisławskich Spotkań z Folklorem. Do wyróżnień należy również zaliczyć przygodę z berlińskim, awangardowym teatrem Volksbuhne, z którym brał udział w Festiwalu Kultur Świata. Współtwórcami wielu wymienionych sukcesów byli Mirosław Grochala i Adam Okun. 
„3 Ofiary Drogi do Europy” od 18 lat uczestniczą we wszystkich imprezach kulturalnych, w tym wielu charytatywnych na terenie naszej gminy. Obecny skład tworzą Aleksandra Harazim, Henryk Kuc, Zygmunt Okoń oraz autor repertuaru Czesław Żemła.



Zamknij